"Jende askok esan digu diskoa entzunda juergarako gogoa sartzen zaiola; hori ez da seinale txarra"

bergara. Aritz, Ekaitz, Joanes, Oihane, Isusko, Mikel, Oier eta Anderrek osatzen dute ohiko instrumentuekin batera, trikia eta haizezkoak uztartzen dituen Emon taldea. "Festarako musika" da euren filosofia: "Izan ere, joaten garen tokietan juerga jartzea gustatzen zaigu", aipatu du Alustizak.

2007. urteko udaberrian jaio zen Emon. Ordutik hona zein ibilbide izan du taldeak?

Egia da orduko taldeak gaur egungoarekin ez daukala zerikusirik. Denbora hau ez da alferrik pasatu. Lagun talde bat hasi ginen proiektu honekin, ideia handirik gabe baina poliki-poliki ikasten joan gara. Hortaz, bilakaera handia egon da taldean musikalki zein kideen ikuspuntutik, hasi ginenetatik bik bakarrik jarraitzen baitugu. Batez ere Euskal Herrian aritzen gara: txosna giroan, tabernetan, gaztetxetan… asko jo dugu. Katalunian ere egon gara. Beti izan dugu jendea entzuten. Uste dut herriko jaietan gure estiloko musika eskatzen dutela.

Nola definituko zenuke egiten duzuen musikaren estiloa?

Gure filosofia festarako musika da, ska-reggae estiloan oinarritutakoa. Joaten garen tokietan juerga jartzea gustatzen zaigu. Taldean zortzi kide izanda edozein gauza irten liteke, nahasketa bat. Azkenean bakoitzak bere eraginak ditu.

"Piztu herria" izenburua jarri diozue kaleratu berri duzuen lehenengo diskoari. Zergatik?

Alde batetik, jende guztia lo ez geratu eta bere aldarrikapenak aurrera eramatea nahi dugu. Bestalde, ematen du dena gaizki doala eta alde horretatik positibismo pixka bat transmititu nahi dugu. Dena ez da ez beltza, ez zuria.

Zer aurkituko dugu lan honetan?

Zortzi taldekide garenez, nahasketa bat irten da. Jende askok esan digu diskoa entzunda juergarako gogoa sartzen zaiola. Hori ez da seinale txarra. Guztira hamar abestik osatzen dute diskoa eta batzuk lasaiak izan arren, gehienak alaiak dira. Mexikar eta Cumbia ukitu batzuk ere sartu ditugu. Nahiko zabala da.

Tolosako Bonberenea aretoan aurkezpena eginda, zeintzuk izango dira hurrengo kontzertuak?

Gure helburua uda guztian Euskal Herrian zehar aurkeztea da. Kanpora joatea aztertzen ari gara baina oraindik ez dago ezer garbirik. Gustatuko litzaiguke Katalunian aurkeztea, musikalki beti egon da lotura bat Euskal Herriarekin. Euskal musika entzuten duen publiko bat ere badago han.

Eta aurrera begira?

Beste disko bat grabatzeko gogoarekin geratu gara. Oso gustora gaude. Esperientzia ona izan da.

Musika da zure afizioa. Zein agertokitan jotzea gustatuko litzaizuke eta zein talderekin?

Japonen. Euskal Herriko taldeak ia urtero joaten dira herrialde horretara: Gose, Kokein, Fermin Muguruza adibide batzuk dira. Ikusmina daukagu baina hori altu jotzea da. Euskal Herrian toki asko daude jo-tzeko: aretoak, txosnak, gaztetxe ba-tzuk oso ondo antolatuta daude... Taldeei dagokienez, Jamaikako Toots and the Maytals taldearekin jotzea gustatuko litzaidake, gainera diskoan euren bertsio bat ere badago. Oso mitikoak dira ska-reggae munduan eta asko miresten ditut.

Nola baloratzen duzu gaur egungo musika taldeen egoera? Lekua badago guztientzat?

Nik ikusten dut egunkari baten asteburuko agenda irekitzen dugunean kontzertu pila bat daudela. Beraz, ez dut uste egoera gaizki dagoenik. Taldeen kontura bizi diren enpresak agian ibiliko dira gaizki. Taldeak ez, gainera Euskal Herrian nahiko musika ezberdina egiten da.

Trikitixa eta pandero irakaslea ere bazara. Nola datoz belaunaldi berriak?

Bergaran, esaterako, trikitixa gehien ikasten den instrumentua da. Nire ustez etorkizuna ondo dator, motibazioa ikusten dut. Ba-tzuetan entzuten dira kritikak, hil egingo dela, baina pentsatzen dut bere esparrua aurkituta duela. Gaur egun estilo desberdinak jorratzen dira taldeetan, orain 20 urte agian ezin zitekeen imaginatu horrela izango zela. Denetik egon beharko da.